حسینیه پارسا: تفسیر آیات ۱۳۰-۱۳۲سوره انعام

به گزارش خبرنگارحوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی پارسا؛قرآن سراسر اعجاز در زندگی مادی و معنوی است. اگر ما آن را با معرفت تلاوت کنیم، حتماً اثرات آن را خواهیم دید. برای آگاهی‌ و فهم بهتر و بیشتر آیات قرآن کریم هر شب تفسیر آیاتی از این معجزه الهی را برای شما آماده می‌کنیم.
انعام، ششمین سوره قرآن است و دارای ۱۶۵ آیه و مکی می باشد.در فضیلت این سوره از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است: «سوره انعام به یکباره بر من نازل شده و هنگام نزول، هفتاد هزار فرشته که در حال تسبیح «سبحان الله» و تمجید «الحمدلله» گفتن هستند آنرا مشایعت و همراهی کردند. هر کس این سوره را بخواند این ۷۰هزار فرشته در شب و روز، به تعداد آیات سوره انعام بر او درود می فرستند.
در روایتی دیگر از ایشان آمده است: «هرکس سوره انعام را قرائت نماید، برای او پاداشی از درّ، به وزن همه چهارپایانی که خداوند در دار دنیا آن را آفریده است، خواهد بود و به تعداد تمام درّها، صد هزار حسنه و صدهزار درجه به او عنایت می شود…»
امام جعفر صادق علیه السلام نیز در این باره فرموده است: سوره انعام به صورت کامل و یکباره بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نازل شده است. پس آن را عظیم و عزیز بدارید. زیرا در ۷۰ جای آن نام خداوند برده شده است و اگر مردم می دانستند چه آثار و برکاتی در این سوره نهفته است ان را رها نمی کردند.

تفسیر آیات 130-132سوره انعام
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ یَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیَاتِی وَیُنْذِرُونَکُمْ لِقَاءَ یَوْمِکُمْ هَذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَیَاهُ الدُّنْیَا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کَانُوا کَافِرِینَ ﴿۱۳۰﴾
اى گروه جن و انس آیا از میان شما فرستادگانى براى شما نیامدند که آیات مرا بر شما بخوانند و از دیدار این روزتان به شما اعلام خطر دهند گفتند ما به زیان خود گواهى دهیم [که آرى آمدند] و زندگى دنیا فریبشان داد و بر ضد خود گواهى دادند که آنان کافر بوده‏ اند (۱۳۰)
ذَلِکَ أَنْ لَمْ یَکُنْ رَبُّکَ مُهْلِکَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ ﴿۱۳۱﴾
این [اتمام حجت] بدان سبب است که پروردگار تو هیچ گاه شهرها را به ستم نابوده نکرده در حالى که مردم آن غافل باشند (۱۳۱)
وَلِکُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَمَا رَبُّکَ بِغَافِلٍ عَمَّا یَعْمَلُونَ ﴿۱۳۲﴾
و براى هر یک [از این دو گروه] از آنچه انجام داده‏ اند [در جزا] مراتبى خواهد بود و پروردگارت از آنچه مى کنند غافل نیست (۱۳۲)

پیشنهاد ویژه :   حسینیه پارسا: صبح جمعه با شما به رادیو ایران برگشت

تفسیر:

اتمام حجت

در آیات گذشته سرنوشت شیطان صفتان ستمگر در روز رستاخیز بیان شده ، براى اینکه تصور نشود آنها در حال غفلت دست به چنین اعمالى زدند دراین آیات روشن مى سازد که به اندازه کافى اعلام خطر به آنها داده شده و اتمام حجت گردیده است ، لذا در روز قیامت به آنها مى گوید:(اى جمعیت جن و انس آیا رسولانى از شما به سوى شما نیامدند و آیات مرا بازگو نکردند و راجع ملاقات چنین روزى به شما اخطار ننمودند) (یا معشر الجن و الانس ا لم یاتکم رسل منکم یقصون علیکم آیاتى و ینذرونکم لقاء یومکم هذا)
(معشر) در اصل از (عشره ) به معنى عدد ده گرفته شده است و از آنجا که عدد ده یک عدد کامل است ، کلمه معشر به یک جمعیت کامل که اصناف و طوائف مختلفى را در بر مى گیرد گفته مى شود . در اینکه آیا فرستادگان جن از جنس خود آنها است ، یا از نوع بشر؟ در میان مفسران گفتگو است . اما آنچه از آیات سوره جن به خوبى استفاده مى شود این است که قرآن و اسلام براى همه ، حتى آنها نازل شده ، و پیامبر اسلام مبعوث به همه بوده است ، منتها هیچ مانعى ندارد که رسولان و نمایندگان از خود آنها از طرف پیامبر (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) مامور دعوت آنان بوده باشند.
(شرح بیشتر در این زمینه و هم راجع معنى علمى جن در تفسیر همان سوره جن در جزء ۲۹ قرآن مجید بخواست خدا خواهد آمد).
ولى باید توجه داشت که کلمه (منکم ) (از شما) دلیل بر آن نیست که پیامبران هر دسته از جنس ‍ خودشان خواهند بود، زیرا هنگامى که به گروهى گفته شود (نفراتى از شما…) این نفرات ممکن است از یک طایفه یا از همه طوایف باشند.
سپس مى گوید: از آنجا که روز رستاخیز روز کتمان نیست و علامت هاى همه چیز آشکار است و هیچکس نمى تواند چیزى را پنهان دارد، (همگى در برابر این پرسش الهى ، اظهار مى دارند: ما بر ضد خود گواهى مى دهیم و اعتراف مى کنیم که چنین رسولانى آمدند و پیامهاى تو را به ما رسانیدند اما بیزاری کردیم )
(قالوا شهدنا على انفسنا).
آرى دلائل کافى از طرف پروردگار در اختیار آنها بود و آنها راه را از چاه مى شناختند (ولى زندگى فریبنده دنیا، و زرق و برق وسوسه انگیز آن ، آنها را فریب داد)(و غرتهم الحیاه الدنیا).
این جمله به خوبى مى رساند که سد بزرگ راه سعادت انسانها دلبستگى بیحد و حساب و تسلیم بى قید و شرط در برابر مظاهر جهان ماده است دلبستگیهائى که انسان را به زنجیر اسارت مى کشاند و او را به هر گونه ظلم و ستم ، تعدى و اجحاف ، خود خواهى و طغیان ، دعوت مى کند.
بار دیگر قرآن تاکید مى کند که آنها با صراحت به زیان خود گواهى مى دهند که راه کفر پوئیدند و در صف منکران حق قرار گرفتند (و شهدوا على انفسهم انهم کانوا کافرین ).

پیشنهاد ویژه :   پارسا نیوز: راهیان نور - شهید ناصر کاظمی یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین فرماندهان سپاه پاسداران در طول انقلاب اسلامی در منطقه کردستان و آذربایجان بود

تفسیر آیات 130-132سوره انعام
در آیه بعد همان مضمون آیه گذشته را، اما به صورت یک قانون کلى و سنت همیشگى الهى ، بازگو مى کند که این به خاطر آن است که پروردگار تو هیچگاه مردم شهرها و آبادیها را به خاطر ستمگریهایشان ، در حالى که غافلند، هلاک نمى کند مگر اینکه رسولانى به سوى آنها بفرستد و آنها را متوجه زشتى اعمالشان سازد و گفتنیها را بگوید (ذلک ان لم یکن ربک مهلک القرى بظلم و اهلها غافلون ).
کلمه (بظلم ) مى تواند به این معنى باشد که خدا کسى را به خاطر ستمهایش ، و در حال غفلت ، پیش ‍ از فرستادن پیامبران مجازات نمى کند، و مى تواند به این معنى باشد که خدا افراد غافل را از روى ظلم و ستم کیفر نمى دهد زیرا کیفر دادن آنها در این حال ، ظلم و ستم است و خداوند برتر از این است که درباره کسى
ستم کند.
و سرانجام آنها را در آیه بعد خلاصه کرده چنین مى گوید:(هر یک از این دسته ها: نیکو کار و بدکار، فرمانبردار و قانونشکن ، حق طلب و ستمگر، درجات و مراتبى بر طبق اعمال خود در آنجا دارند و پروردگارت هیچگاه از اعمال آنها غافل نیست ، بلکه همه را مى داند و به هر کس آنچه لایق است مى دهد (و لکل درجات مما عملوا و ما ربک بغافل عما یعملون ).
این آیه بار دیگر این حقیقت را تاکید مى کند که تمام مقامها و درجات و درکات زائیده اعمال خود آدمى است و نه چیز دیگر.

پیشنهاد ویژه :   تفریحی و گردشگری: ۲۰هزار خشت مرمتی در چغازنبیل تولید می‌شود > پارسا

پارسا/